Í einum vinarligum dali mitt í Ólendinum, búgva sniffilin Nói, vinir hansara og nógv onnur. Nói er ikki nakar djarvur sniffil, tí vanliga nýtist snifflum ikki at vera djarnir. Snifflar skulu bara hugna sær í holum sínum og drekka berjate og gera sum minst av vandamiklum. Tað heldur í hvussu so er Nói, sjálvur.

Men ferð eftir ferð hendir ymiskt, sum noyðir Nóa úr síni tryggu góðu holu, Mosakulluni. Tøppa á myndirnar av bókunum, um tú hevur hug at vita meira.

Várferðin til BrúnnaVeturin hjá Undu
Úr Mosakulluni-bøkurnar